مرام نامه
چالش از اینجا شروع شده. :)
- در هر زمان پذیرای انتقادها و پیشنهاداتتون هستم و اتفاقا شاد هم می شم با خوندنشون.
- بعید می دونم این هم باید جزو این لیست باشه، اما خواهشا تعجب نکنید اگر وارد وبلاگ شدید و نشناختید اصلا کجا اومدید. نویسنده ی این وبلاگ به مرض تعویض قالب با سرعت بالا مبتلا می باشد. نزنیدش لطفا.
- آیا هنوز هستن کسانی که می گن دنبال کردم دنبالم کن؟ (لینکت کردم و لینکم کن) اگر هستن هنوز و نسلشون منقرض نشده، از همین بلندگو اعلام می کنم که دنبال نکن عزیزدلم، مجبور نیستی خب. :)
- کامنت ناشناس آزاده و نویسنده از کامنت های ناشناس نه تنها ناراحت نمی شه، بلکه خوشحال هم می شه با دیدنشون.
- نویسنده از هر کامنت طولانی و حتی غرغرهای روزمره استقبال می کنه. پس می تونید هر چه دل تنگتون می خواد بگید.
پ.ن1: من گفتم چالش آهنگ سخت ترین چالش بوده با اختلاف؟ خب حالا لقبش رو تقدیم می کنم به چالش مرام نامه.
پ.ن2: از اونجایی که نویسنده تا به حال مزاحمت و انتظارات بیجا از خواننده های وبلاگش دریافت نکرده، هیچ ایده ای نداشت که چطوری می تونه این لیست رو یکم طویل تر بنویسه، یا چیزهای بهتری بهش اضافه کنه. اما از قدیم گفتن هرچه کوتاه تر بهتر. (الکی مثلا :دی)
پ.ن3: ممنون از آیلین، رفیق نیمه راه و ماجده برای دعوت. می دونم که نوشتنش خیلی سخته، اما از اونجایی که باید حداقل پنج نفر رو دعوت کنیم، دعوت می کنم از دینز، سولویگ، سحر. غزل، گندم و هر کسی که داره می خونه این رو. ^-^
یپپ دقیقا یه همچین چیزی...!
میدونی، از وقتی خوندن یاد گرفتم تو وبلاگ بودم، خییلی از دوستامو دیدم که اومدنو رفتنو الان هرکدومشونو که بعد مثلا 5 سال پیدا کردم اکثرا منو یادشون نبود {یکی از همینا الان تبدیل شده به bold ترین پارت زندگیم که حتی وقتی از ستاره هاهم حرف میزنه من ذوق زده میشم... آره... بهم نگو خیلی کرینجه چون خودمم میدونم چقد کرینجه...!}
بعد میدونیی
خیییلی کارا تو وبلاگ کردم! خیلی کرینج بازیا دراوردم، با خیلی اشنا شدمو... یحح اینطوری!
بعد الان بعد تقریبا 9 سال وبلاگنویسی، مخصوصا از وقتی میهن بلاگو ول کردمو اومدم بیان {میهن بلاگ با همه دربو داغونیاش خیلی مث خونم بود... خونه ی 8 سالممم!} اینطوری شدم که میام یدونه پست میذارمو تا سال بعدی نمیام سر بزنم..! که خب نمیخوام اینطوری باشه ولی خببب!